Ηβη - απο Κωνσταντινούπολη ( Ξαδέλφη Κλαίρης)

ΗΒΗ,  18-2-2017

Το πρώτο τραγούδι που σου έρχεται στο μυαλό;

«Το γιλεκάκι». Παλιό πολίτικο τραγούδι. Το πρώτο τραγούδι που έμαθα, πέντε –έξι χρονών θα ήμουνα.. Μου το είχε μάθει η Κατινίτσα, που ερχόταν στο σπίτι μας για να ράψει. Συγγενής και παλιά Πολίτισσα.  Αυτό το γιλεκάκι φαίνεται πως σημάδεψε τη ζωή. Πάντα όταν με λένε πες ένα τραγούδι , ξεκινώ μ αυτό. Κ φέτος έζησα μια πολύ έντονη συγκίνηση . συνάντησα τον γιο του Βαγγέλη Παπάζογλου. Αυτού που έχει γράψει το «Κάτω στα λεμονάδικα» .Είχαν μια συναυλία στο Ωδείο Αθηνών και πήγα καλεσμένη σαν ακροάτρια με τον φίλο μου τον Ανδρέα τον Τσεκούρα, και το τιμώμενο πρόσωπο ήταν ο γιος του Βαγγέλη Παπάζογλου. Κάποια στιγμή του λέει ο Ανδρέας ; « Ήβη , πες μας ένα τραγούδι». Πολύ φυσικά , εγώ ξεκίνησα το γιλεκάκι , με συνόδεψε και η ορχήστρα , ήταν πολύ συγκινητικό και μετά βλέπω τον ΚΟ Παπάζογλου να κλαίει . Πάω κοντά του και τον λέω τι σας συγκίνησε και μου λέει ; « Αχ κορίτσι μου τι μου θύμισες . ο μπαμπάς μου είχε ένα σακάκι το οποίο η μαμά μου το μετάλλαξε και μου το έκανε γιλέκο και όταν το φορούσα, μικρό παιδί, η μάνα μου τραγουδούσε αυτό το τραγούδι. Γι αυτό συγκινήθηκα.

Από τα παιδικά σου χρόνια , το πρώτο τραγούδι ;

Στο σχολείο , το ‘αχ κουνελάκι».  Πιο πριν , « Εις το βουνό ψηλά εκεί, έχει εκκλησιά ερημική…

Στο σπίτι τραγουδούσαν  οι δικοί σου;

Όχι , απλώς η μαμά μου λάτρευε τη μουσική , άκουγε ραδιόφωνο,  ακούγαμε όπερες , ο αδελφός μου δεν συμμετείχε καθόλου  , δεν του άρεζε , ήθελε να ακούει τα ποπ του . Εγώ πάντα προτιμούσα αυτά που άκουγε η μαμά . Άκουγα ραδιόφωνο, αλλά όχι να καθίσουμε όλοι να ακούσουμε μουσική . απλά το ραδιόφωνο έπαιζε. Ακούγαμε τραγούδια από την Αθήνα , τα τούρκικα  δεν τα θέλαμε, δεν τα δίναμε σημασία.

Τραγούδι συγκεκριμένης φάσης της ζωής σου.

Έχει μια δεκαετία περίπου , είναι ένα τραγούδι που το έχει γράψει ο Καλφόπουλος «Γιλντιζ, Πανσέληνος στο Βόσπορο»,  λέγεται και πρώτη φορά το άκουσα από τον Θωμά τον Κοροβίνη. Το λάτρεψα . τον ρώτησα , δεν μου έδωσε πηγές , δεν ήξερα τίποτα. Κάποτε βοηθούσα έναν ισπανό που έκανε διδακτορικό για το ρεμπέτικο και με μειλ με ρωτούσε ένα σωρό πληροφορίες και μια μέρα μου στέλνει αυτό το τραγούδι  που το έλεγε Ilena en el Bosporus , στα ισπανικά.  Είναι λοιπόν τώρα το αγαπημένο μου εδώ και μια δεκαετία. Στην  πρώτη ευκαιρία το τραγουδώ. Σε ένα συνέδριο στην Πόλη , στο Σισμανόγλειο το Ελληνικό Προξενείο,  το ανέφεραν και ενώ κανείς δεν το ήξερε, σήκωσα το χέρι μου και είπα « να σας το τραγουδήσω». Έγινε χαμός , έκλεψα την παράσταση.

Υπάρχει κάποιο που να μην θέλεις να το τραγουδήσεις;

« Το  σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία» . Όχι από κάποιο αρνητικό συναίσθημα ,γιατί αυτό θέλει λαρύγγι, θέλει μεγάλη μαστοριά για να το πεις ωραία. Άμα δεν το πεις ωραία , μην το πεις καθόλου. Δεν έχω τους κατάλληλους λαρυγγισμούς και τη στροφή που πρέπει να πάρει στροφή . Δεν μου κάνει πολύ κέφι να το ακούω , παρότι είναι ένα υπέροχο τραγούδι.  

                Όταν ξυπνάς έχεις διάθεση να τραγουδήσεις;

Όχι πάντα. Στις μέρες όπου έχω πολύ κέφι. Προχθές , περνώντας μπροστά από τον καθρέφτη άρχισα να τραγουδώ.

Ποτέ , μόνο όταν έχεις κέφι ή και όταν είσαι λυπημένη;

Όχι δεν θέλω να τραγουδώ , όμως θυμάμαι μια δύσκολη φάση της ζωής μου είχα βάλει στο πικάπ το δίσκο Μολιμπιάνα από  την  τραβιάτα,  μάλλον για να μου φτιάξει το κέφι.

Το τραγούδι είναι μέσα στη ζωή μου. Είναι πηγή χαράς. Φτιάχνει τη διάθεση. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι  της ζωής μου .  (10.13)

Όταν ήσουν ερωτευμένη , είχατε ένα τραγούδι που μοιραζόσασταν;

Ναι , εκείνος έπαιζε κιθάρα και συχνά τραγουδούσαμε . Το τραγούδι που τραγουδούσαμε πολύ συχνά ήταν το «Μάτια μπλε» , του Πάριου . όλοι οι φίλοι μας ζητούσαν να το τραγουδήσουμε . Ήταν η επιτυχία μας . Όλοι θυμόταν με αυτό το  τραγούδι.

Ποιο είδος τραγουδιού σου αρέσει τώρα;

Ξεκίνησα να τραγουδάω ρεμπέτικα, αλλά τα έχω τραγουδήσει τόσο πολύ που πια δεν μου κάνουν πολύ κέφι, δεν με συγκινούν πια τόσο . Τα ρεμπέτικα είσαι εσύ που μου τα γνώρισες, με μια κασέτα που μου είχες φέρει στην Πόλη . Τότε δεν ήξερα τι εστί ρεμπέτικο  και έλεγα αυτά τα τραγούδια είναι διαφορετικά από τα άλλα που άκουγα .  Τότε μυήθηκα στο ρεμπέτικο. Κάπου το 1985… Τον Μοαμέρ Κετενζτόγλου τον πρωτοάκουσα που έβγαλε την κασέτα του το 1992 και αρχίσαμε τη συνεργασία 1996. Πολύ πριν από αυτό η αδελφή μου που σπούδαζε στην Αθήνα , το 1966 , μας είχε φέρει το δισκάκι με τον « Καημό» , του Θεοδωράκη . και αυτό ήταν από τα καλά μου τραγούδια που άκουγα  τότε . Κ τον καιρό που ο Θεοδωράκης ήταν απαγορευμένος στην Ελλάδα  ο αδελφός μου είχε κάνει ένα ταξίδι στην Ελβετία και είχε γεμίσει δυο  από εκείνες τις μπάντες του μαγνητοφώνου με τραγούδια του Θεοδωράκη. Μια ακόμη εμπειρία ήταν και τραγούδια του Λουκιανού , ώρα του καλή.

Τώρα;

Μ αρέσει πολύ να τραγουδάω Χατζηδάκη και αυτά τα ρετρό , της Βέμπο… Αυτά πια τα θεωρώ πιο έντεχνα. Είναι μια πρόκληση να τραγουδήσω αυτά τα τραγούδια.

Με χορωδίες , πότε ξεκίνησες;

Εδώ και 4 χρόνια , όταν ο Αντώνης Συριάνος με σύστησε στην χορωδία φιλόμουσων της Λάρισας , που είναι μια πολύ αξιόλογη χορωδία και μαζί κάναμε 2 συναυλίες , που για μένα ήταν μεγάλη εμπειρία κ πρόκληση. θα μ άρεζε πάρα πολύ να ξανατραγουδήσω μαζί τους .

Πως αισθάνεσαι πάνω στην σκηνή;

Σαν σταρ, ξεκάθαρα. Δεν θα πω ότι όταν βγαίνω στην σκηνή έχω τρακ, απλώς θέλω να είμαι σωστή και να είμαι αντάξια των χειροκροτημάτων που θα πάρω . Να μην είναι ψεύτικα .

Τραγουδάς μόνο επί σκηνής ή και σε παρέες;

Αυτό λίγο το αποφεύγω , γιατί θέλω να το τραγουδήσω σωστά και όχι να το παραμορφώσω . γιατί όταν δεν έχεις ένα όργανο να σε συνοδεύσει  και να σου δώσει την αρχή και τον σωστό τόνο… Έστω όταν υπάρχουν όργανα , άμα δεν έχουμε κάνει την προβίτσα μας – συνήθως ξεκινάω από λάθος τόνο όταν με καλούν στη σκηνή στα ξαφνικά . ίσως και γιατί δεν θυμάμαι όλα τα λόγια του τραγουδιού.

Θα  ήθελες να τραγουδάς επαγγελματικά κάθε βράδυ;

Όχι είναι πάρα πολύ δύσκολο, κουραστικό . Τους βγάζω το καπέλο, όσους μπορούν . Απορώ με τη Μαριώ πως αντέχει  τόσα χρόνια .

Τραγούδι που ήθελες να τραγουδήσεις αλλά δεν σου δόθηκε η ευκαιρία;

Ναι , πάντα ήθελα να τραγουδήσω τη «Σαλαμίνα», παλιό ρεμπέτικο. Όποτε το πρότεινα στον Μοαμερ το απόφευγε, το πρότεινα στον Αντρέα τον Τσεκούρα  κ αυτός το απόφευγε , δεν ξέρω το γιατί. Ίσως δεν το γνωρίζουν . Και είναι τόσο μελωδικό τραγούδι. 

Έχουν γράψει δυο τραγούδια για μένα . Ήταν δώρο για τα γενέθλια μου.

Τραγούδι να σου αφιερώσουν .

Το «Happy birthday»

Αγαπημένο σου τραγούδι ;

το  « γιαρουμπι»

Χρώμα ;  Το ουράνιο τόξο

Άρωμα : όλα τα μπαχάρια του κόσμου  (Για το Πανσέληνος στο Βόσπορο)

Γεύση : κανέλλα   (22λεπτα)

Τούρκικα τραγούδια έτυχε να τραγουδήσεις ;

Στις συναυλίες , πολύ σπάνια αλλά σε παρέες ναι.

Και τις συναυλίες σου σε τι κοινό τις έδωσες;

Σε παγκόσμιο κοινό. Έδωσα συναυλίες και στη Γαλλία , και στην Αγγλία , στο Λονδίνο, Λουξεμβούργο , στην Κύπρο , στο Βέλγιο . σε ντόπιο κοινό, σε τουρίστες  και πάντα με ρεπερτόριο ελληνικό.

Στη Γαλλία μας είχαν καλέσει γάλλοι σε κάποια φεστιβάλ , στο Λουξεμβούργο ήταν έλληνες αυτοί που μας κάλεσαν . Σε όλες αυτές τις συναυλίες συνεργάστηκα με τον μοαμερ , τραγουδώντας ρεμπέτικα , αλλά και Θεοδωράκη με τον οποίο και κάναμε δυο συναυλίες .

Με τι μουσική  ξεσηκώνεσαι για να χορέψεις;

Θα μπορούσα να σηκωθώ , αλλά πρέπει να είναι οΐνάκικο , (οιναμακ = χορεύω) που λέμε στα τούρκικα , δηλ. ξεσηκωτικό  , για όπα.   Δεν μ αρέσει η τζαζ μουσική , αλλά τα λάτιν με ξεσηκώνουν . προτιμώ τα Fado  από τα flamenco . το φλαμένκο πολύ κλαψιάρικο το βρίσκω  και το φαδο είναι κλαψιάρικο , αλλά είναι πιο μελωδικό . με συγκινεί η κιθάρα η πορτογαλέζικη  και μου θυμίζει και λίγο μπουζούκι και λίγο μαντολίνο , ενώ το φλαμένκο έχει και πολύ τσιρίδα.

Μουσική παίζεις ;

Γρατζουνούσα , στα νιάτα μου κιθάρα , αλλά μια ζωή ακούω μουσική .

Ένα περιστατικό να σου πω. Είχαμε πάει μια φορά μ έναν φίλο στη Γαλλία , σ ένα μαγαζί  και παίζων μουσική απ όλο τον κόσμο. Έπαιξε ένα πορτοκαλέζικο , εγώ το τραγούδησα , το ψιθύρισα . έπαιξε ένα γαλλικό , το ψιθύρισα , έπαιξε το ένα , το άλλο. Στο τέλος οι διπλανοί μας με ρώτησαν από πού τα ξέρω όλα αυτά . Μα , μια ζωή ακούω μουσική . Το μυαλό μου είναι γεμάτο μουσικές. Από πολύ μικρή ακούω συνέχεια. Έχω ακούσει διάφορα είδη . μελωδίες τις θυμάμαι πολύ καλά, αλλά τα λόγια δεν τα ξέρω και όλα . Των Beatles αν και τους λατρεύω , δεν ξέρω όλα τα λόγια .

Που θάθελες να τραγουδήσεις και με ποιόν ;

Τραγούδησα με πολλά μεγάλα ονόματα.μεγάλη εμπειρία που τραγούδησα με τον Θεοδωράκη. Όνειρο να τραγουδήσω με τον Μάριο Φραγκούλη . Κάποτε τον είχα δει στην τηλεόραση να τραγουδά με ένα εξάχρονο κοριτσάκι  που το είχα ζηλέψει .

Χώρος ;

Στην Αγ. Ειρήνη , στην Πόλη . Αν πληρώσεις 40000 τη βραδιά….

Ποιό τραγούδι θα μου αφιέρωνες;

«Δυο μάτια , τα γλυκά σου τα μάτια …»

Τραγουδώντας κάνεις εικόνες ;

Κυρίως με παρασέρνει η μελωδία . Με συγκινούν αυτά που είναι κάπως κυματιστά . όταν τραγουδώ με παρασέρνει κυρίως η μελωδία , παρά το τι λέει το τραγούδι . Για μένα πιο πολύ είναι η μουσική παρά το ότι λένε « Εν αρχή ην ο λόγος» . θεωρώ μεγάλη τύχη και χαρά  όταν με συνοδεύει ένας μεγάλος μουσικός . Δεν είμαι της λογοτεχνίας , είμαι της μουσικής .  Ακούω πολύ ευχαρίστα μια μελωδία που δεν έχει λόγια . με συγκινεί ν ακούσω μια συμφωνία του Μπετόβεν  και ένα τραγούδι ινστρουμενταλ.