Cenkiz (Κλαίρη)

Cenkiz

Πρώτο τραγούδι που σου έρχεται στο μυαλό .

Όταν ήμουν 18-19 , στο πανεπιστήμιο , πριν γράψω ένα τραγούδι , έγραφα στίχους  στα τουρκικά κ στα πορτογαλέζικα. Έγραψα πολλά , χωρίς στίχους και στα 21 μου  έγραψα μουσική για ένα παιχνίδι για θέατρο.  Εκεί έγραψα μουσική με στίχους από το παιχνίδι.  Ήταν θεατρική παράσταση . Μετά  ήμουν σε μια κομπανία ποπ που ήταν πολύ γνωστή ,  το Γενι τουρκι. Ήμουν μέλος της κ έγραφα τραγούδια.

Τα πρώτα λοιπόν τραγούδια ήταν στα τουρκικά κ το είδος ήταν  ποπ?

Είναι πολύ δύσκολο να τα προσδιορίσω , αλλά τώρα βλέποντας προς τα πίσω , ναι , ήταν ποπ.

Το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια ?

‘Όταν ήμουν παιδί το ράδιο ήταν ανοικτό όλη τη μέρα και ακούγαμε από το Ράδιο Ισταμπούλ όλη τη μέρα . Τα πρώτα μου ακούσματα ήταν από το ράδιο και από τον παππού μου που ήταν μουσικός. Έπαιζε πολίτικη λύρα . Οι γονείς μου αγαπούσαν τη μουσική και άκουγαν μόνο τουρκική μουσική. Όλοι τραγουδούσαν,  αλλά μόνο ο παππούς έπαιζε , έγραφε στίχους, έδινε μαθήματα τουρκικής μουσικής. Με τον παππού , χωρίς να ξέρω , έμαθα να παίζω . Πέθανε ο παππούς όταν ήμουν δώδεκα. Πόσο μπορείς να μαθαίνεις μέχρι τα δώδεκα? Λίγο . μάλλον ο παππούς μ έκανε να αγαπήσω την τούρκικη λύρα , τη μουσική μέσα από το σπίτι .

Σε τι διαφέρει η πολίτικη λύρα από τη δική μας ?

Εσείς έχετε πολλά είδη λύρας . Την κρητική , την ποντιακή , τη μακεδονίτικη , 15-20 διαφορετικά είδη. Η πολίτικη μοιάζει λίγο στην κρητική  αλλά ο τρόπος που παίζεις είναι διαφορετικός.

Από τα 18 σου που ξεκίνησες να γράφεις ποπ μουσική  , ποια ήταν η πορεία σου ?

Είναι περίεργο αλλά εγώ σπούδασα μηχανικός . Έτσι είναι η ζωή και τι να κάνεις. Δούλευα ως μηχανικός επτά χρόνια και δυο χρόνια φαντάρος και ήμουν μέλος του γενι τουρκ και γράφαμε μουσική για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Αυτό με ανάγκασε να γράφω μουσική σαν μέλος του γκρουπ. Έγραφα , έγραφα κ μετά τα τελευταία 25 χρόνια μου κερδίζω τη ζωή μου  μόνο γράφοντας μουσική  και στίχους . τίποτε άλλο. Δεν έχω καμία οικονομική υποστήριξη από πουθενά. Γράφω μουσική για ταινίες , για σήρι , για διαφημίσεις , για θεατρικές παραστάσεις , ακόμα και για παιχνίδια υπολογιστών – video game.

Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς μόνο με τη μουσική ?

Αγάπησα πολύ την δουλειά μου σαν μηχανικός και δούλευα πολύ.  Με την κομπανία δίναμε πολλές συναυλίες και δουλεύαμε πολύ και ήρθε καιρός που έπρεπε να αποφασίσω , να διαλέξω . Και προτίμησα τη μουσική .  Δεν ξέρω γιατί .

Της ψυχής σου το είδος του τραγουδιού ποιο είναι ?

Δεν μπορώ να πω . Είμαι ένας άνθρωπος που ακούω απ  όλα , που σπουδάζω όλα . Γράφω κλασσική μουσική , για συμφωνικές ορχήστρες. Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω , να διαλέξω . Δεν ξέρω αν επιτρέπεται να το πω αλλά έχω δημιουργήσει το δικό μου είδος , τη δική μου μουσική . δική μου κομπανία, την Ιncesaz,  που τέτοιο είδος δεν υπάρχει , είναι ιδιαίτερο.

Πώς έφτασες στο ρεμπέτικο?

Φίλος του γιου μου , γείτονας του, έχει πατέρα έναν γιατρό  και όταν ελληνικά καράβια που έρχονταν ταξιδεύοντας  στην Τουρκία χρειαζόταν γιατρό τον καλούσαν  και του έδιναν κασέτες μουσικής . Αυτό πριν 40 χρόνια. Ακούγαμε αυτές τις μουσικές χωρίς να ξέρουμε τι είναι . Συνέχιζα ν ακούω και μου άρεζαν πολύ. Η μουσική γιατί αρχικά δεν καταλάβαινα τους στίχους . Τώρα που ξέρω περισσότερο άκουγα λαϊκά και ρεμπέτικα.

Πότε ένιωσες την ανάγκη να μάθεις ελληνικά και γιατί ?

Είχα πολλούς φίλους έλληνες , ταξίδευα πολύ στη Ελλάδα και μετά από χρόνια  είπα ότι είναι ντροπή να μη μιλάς ελληνικά με τους φίλους σου , γιατί κάποιοι απ αυτούς δεν μιλάνε ούτε τουρκικά , ούτε αγγλικά . Άρχισα να μαθαίνω περισσότερο για να επικοινωνώ με τους ανθρώπους . Αυτό με βοήθησε πολύ στο να τραγουδάω τα τραγούδια απ έξω, πρώτα χωρίς να ξέρω τι λένε.

Πως είναι να τραγουδάς κάτι χωρίς να καταλαβαίνεις τις λέξεις ?

Πρώτα πρέπει να πω πως για τους Τούρκους τα ελληνικά είναι πολύ δύσκολα , όχι μόνο γραμμένα  αλλά και η προφορά . Είναι πρόκληση για μένα  το να τραγουδάς ένα τραγούδι χωρίς να ξέρεις τι λέει . Αγαπώ τις προκλήσεις.

Τι το ιδιαίτερο για σένα έχει το ρεμπέτικο ?

Χωρίς να ξέρω τι είναι το ρεμπέτικο μου άρεζαν τα μακάμια , οι δρόμοι , οι τρόποι που τραγουδάνε δεν είναι Ευρώπη είναι πιο κοντά σε εμάς . Αυτό με τράβηξε.

Όταν άρχισες να καταλαβαίνεις τα λόγια,  τι σημαίνουν οι στίχοι για σένα ?

Έχει δυο όψεις για μένα . Η μια όψη όταν άρχισα να καταλαβαίνω τα τραγούδια έγιναν πιο πλούσια αλλά η άλλη όψη, πριν να αρχίσω να καταλαβαίνω το μυαλό μου φανταζόταν πολλά διαφορετικά πράγματα . Ήταν κάτι διαφορετικό.

Εκτός του ρεμπέτικο ποιο άλλο είδος σου αρέσει ?

Μόνο Αλεξίου  γιατί δεν μου αρέσουν καθόλου τα λαϊκά . Μόνο ρεμπέτικο , Αλεξίου και Νταλάρας. Τον Κουγιουμτζή Τον θαυμάζω , είναι πολύ συμπαθής , πλούσιος , ευγενής κ αισθάνομαι πολύ κοντά του σαν άνθρωπος , στον τρόπο του . Δυστυχώς δεν τον είχα γνωρίσει . Τον Λοΐζο , τον Καλδάρα...

Ο θεοδωράκης δεν μου αρέσει καθόλου , είναι πολύ αψύς , δεν με αγγίζει . Χατζηδάκης είναι Χατζηδάκης , άλλος τρόπος.

Τραγούδι που αγαπάς τι γεύση έχει ?

Μ αρέσουν τα μελαγχολικά , οι μπαλάντες , τα fado , τα λάτιν .πορτογαλεζικα δεν μιλώ αλλά κάτι καταλαβαίνω . Γλυκιά γεύση .

Μυρωδιά ? Ζάχαρης του γλυκού  , της  κανέλλας

Χρώμα ?  Μπλε

Τι θα αφιέρωνες σε αγαπημένο σου ?

Έχω αφιερώσει σε όλους μου τους αγαπημένους μου  κάτι που έγραψα εγώ.

 Σου αφιέρωσε ποτέ κάποιος ? Όχι

Θα το ήθελες ?

Θα ήθελα πολύ να το κάνει η Χαρούλα.  Έχω ένα τραγούδι πολύ πολύ γνωστό στην Τουρκία  και έχει γράψει στίχους στα ελληνικά και το είπαμε μόνο σε συναυλία και ελπίζω μια μέρα να το βάλει σε άλμπουμ .

 Κάποια στιγμή τη ρώτησα γιατί δεν τραγουδάει κάποιο τραγούδι μου στα ελληνικά κ μου είπε ότι δεν είναι δύσκολο να γράψει  στίχους  σε ένα τραγούδι . Έχει ένα εξαιρετικό τραγούδι, λέγεται  «προσευχή»  και έδωσα λόγο  αν γράψεις για ένα τραγούδι μου εγώ θα γράψω στίχους γι αυτό . Κράτησα το λόγο μου  κ έγραψα .

Τραγούδι για σένα :….

Είναι φτωχή άποψη της μουσικής . Η μουσική μόνη της είναι πολύ δυνατή . Αν της βάλεις στίχους την κατεβάζεις . Η μουσική στέκεται μόνη της .

 Ζωή χωρίς τραγούδια , μπορεί  να υπάρχει . όχι όμως χωρίς μουσική