Συνέντευξη Μυρτώς - Χρήστου.

                                              

Ερ: Ποιο είναι το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι; Απαντάει όποιος θέλει πρώτος.

Μυρτώ: Από την παιδική ηλικία;

Ερ: Όχι, ποιο είναι το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι.

 Μ: Δε μπορώ να καταλάβω την ερώτηση. Δηλαδή το πρώτο τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό, ή το πρώτο τραγούδι….

Ερ: …που θυμάσαι από την παιδική σου ηλικία, ενδεχομένως.

Μ: Το «πόσο έχεις μεγαλώσει μπέμπα»

Ερ: Γιατί υπάρχει δεύτερη ερώτηση αυτό από την παιδική σου ηλικία… Άρα από την παιδική σου ηλικία είναι το «πόσο έχεις μεγαλώσει μπέμπα»;

Μ: Το μπαμπά να μου το τραγουδάει.

Ερ: Ναι…

Μ: Αυτό θυμάμαι πρώτο..

Ερ: Γιατί σου φέρνει τίποτα στο μυαλό ή απλά έτσι…

Μ: Ε,δεν ξέρω έχω εικόνα στο μυαλό μου ...την κουζίνα της γιαγιάς    και το μπαμπά να τραγουδάει αυτό το τραγούδι. Δεν ξέρω γιατί ….και από συναισθήματα, μετά, νοσταλγία, δεν….

Ερ: Άρα νοσταλγία…

Μ: Ναι…

Ερ: Εσύ, Χρήστο;

Χ:Εγω τραγούδι θυμάμαι …βασικά όταν σκέφτομαι….

Ερ: Οι ερωτήσεις είναι  δυο, ποιο είναι το πρώτο τραγούδι που θυμάσαι, και ποιο τραγούδι θυμάσαι από την παιδική σου ηλικία δηλ. ποιο τραγούδι σου ‘ρχεται στο μυαλό, αν σου πούνε αυτή την ερώτηση. Ποιο τραγούδι σου ‘ρχεται στο μυαλό…

Χ:Το Time .

M: Ποιο Time;

Χ: Το Τime των Pink Floyd τώρα σκεφτόμουνα τώρα στο μυαλό μου, αλλά σαν πρώτο τραγούδι από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι την πρώτη κασέτα που είχα γράψει που ήτανε Manowar  χε χε και Jordi,αυτά τα δυο δηλαδή μαζί από την ίδια  περίοδο.

Μ: Xα χα χα!

Ερ: Για πες για πες, γιατί;

Χ: Γιατί μου την είχε γράψει ο γιος της γειτόνισσας μας που με μεγάλωσε που με κρατούσε όταν ήμουν μικρός και η μαμά μου πήγαινε στη δουλειά  καιιι  τότε ήμουν 4 χρονών, ξέρω και γ … 5 ξέρω γ… και μου ‘χε γράψει μια κασέτα, τότε ήταν της μόδας ο Jordi και μου βαλέ…

Ερ: Σου θυμίζει τίποτα έτσι…

Χ: Σαν εικόνα θυμάμαι το κασετόφωνα μου το μικρό στην κουζίνα να το ακούω, και το σπίτι της γειτόνισσας μας αυτής που πήγαινα αυτά είναι τα πρώτα έτσι με τη μουσική που μου έρχονται…

Ερ: Ποιο είναι αυτό ο Jordi;

Χ: Ο Jordi ε ένα πως λεγόταν ένα γαλλικό μπεμπέ…

M: Τραγουδάει γαλλικά….

Χ: Τι έλεγε;

Ερ: Εγώ το ξέρω αλλά..

Μ: Ααααα. Αυτό το τουτ  τουτ (τραγουδάει) …που ήταν σε βινύλιο...

 Χ: Δεν ξέρω τι είχε…

 Μ:..με μπλε από πίσω και ήταν αυτό, τον είχανε βάλει μπροστά το μικρό και το είχανε με ένα τζιν.

Χ: Θυμάμαι το βίντεο κλιπ, ένα παιδάκι σαν ξανθό κάπως σαν το Ντένις

Μ: Ξανθούλι, ναι, ναι.

Χ: Έτσι στο μυαλό τον έχω…

M: Μωρό …πολύ μωρό…

Χ: Και στην πίσω πλευρά είχε τα, τα 90’ς τότε τα informer και αυτά που χορεύαμε στη Ξάνθη μετά, γιατί ήμασταν τότε προφανώς 17,18 χρονών ξέρω γ και τα άκουγε και τα γράψε.

Μ: Ναι,ναι…

Ερ: Μάλιστα… και τι συναισθήματα, υπάρχουν κάποια συναισθήματα;

Χ: Χαράς,ξέρωγω θα έλεγα …ευχάριστες… …ξέρω γω αναμνήσεις ..κάπως..

Μ: Χαχα

Ερ: Έτσι, κάποια. Δεν ξέρω. Κάποια χρώματα… κάποια….

Μ: Εμένα μόνο εικόνες, σοβαρά σου λέω το σπίτι της Νίτσας κίτρινο χρώμα δεν θυμάμαι καν αν ήταν κίτρινο χρώμα η κουζίνα, αλλά νομίζω αυτά και το Τζιν ...Κάτι σε κίτρινο μου βγάζει και σου λέω και τον μπαμπά να μου τραγουδάει αυτό το τραγούδι ε μου έκανε χάζι μ αυτό το τραγούδι..

Ερ: Πόσο έχεις μεγαλώσει;

Μ: Ναι (τραγουδάει: πόσο έχεις μεγαλώσει…) και το τζιν τζιν ίσως επειδή έχω πρόσφατο που πέθανε ο Κηλαϊδόνης και τα‘χω στο μυαλό μου, γιατί τα σκεφτόμουνα τις προάλλες και το τζιν πως σου παν καλέ τα τζιν, ο μπαμπάς μου τραγουδούσε κάτι τέτοια τραγούδια όταν ήμουνα μικρή συνέχεια…

Ερ: Μάλιστα, μάλιστα…

Μ: Δεν ξέρω, γι αυτό..

Ερ: Μάλιστα…

Μ: Αλλά το πρώτο τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό πραγματικά το πρώτο τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό είναι το τελευταίο τραγούδι που άκουσα σήμερα όταν έπαιζε το ραδιόφωνο και ήταν το Take me to church (γελάει) το οποίο ε ναι μου θυμίζει πολλά, μου θυμίζει το ταξίδι στη Βουδαπέστη με το Χρήστο, γιατί το ακούγαμε μέσα στο αεροπλάνο το έπαιζε και το βγάλαμε.

Χ: Α, ναι γιατί το έπαιζε στο αεροπλάνο;

Μ: Δεν ξέρω και το βγάλαμε και στα ελληνικά, χάχα

Ερ: Πως;

Μ: Χαχαχαχαχαχαχαχαχ!

Χ: Πάμε στην εκκλησιά….

Μ: Τραγουδάει: «Πάμε στην εκκλησιά να πιούμε λίγο κρασάκι. Χαχαχαχ …(μαζί) να πούμε γεια στον παπά να φάμε λίγο ψωμάκι να μην μας πιάσει η κοιλιά…. (γελάει) εδώ ….πάμε στην εκκλησιά …δε θυμάμαι.

Χ: Πάμε σου λέω έλα είναι ωραίο (γελάνε) αλλά πώς το λέγαμε τι άλλο..

Μ: Δε νομίζω, δεν βγάλαμε δεύτερη στροφή κι εσύ..

Χ: Όχι, αυτό το ρεφραίν..

Μ: Ναι αλλά αυτό είναι, αυτό το τραγούδι είναι το ταξίδι στη Βουδαπέστη, και είναι…

Χ: Πλύση εγκέφαλου…

Μ: Αισχρό τραγούδι..(ξεκαρδίζεται)

Χ: Ε, όχι και αισχρό, σε κάποιους αρέσει πολύ..

Μ: Ε, ναι για μένα δεν μ αρέσει σαν τραγούδι…

Ερ: Πλύσιμο εγκέφαλου…

Μ-Χ: Ναι .

Μ: Εντελώς…

Ερ: Μάλιστα.

Μ: Εεε..

Ερ: Λοιπόν …ένα τραγούδι να σε συνδέει με μια συγκεκριμένη φάση της ζωής σου, αυτή μπορεί να είναι χαρούμενη μπορεί να είναι λυπημένη μπορεί να είναι, δεν ξέρω ...μια συγκεκριμένη όμως…

Μ: Πω πω, αυτό θέλει πάρα πολλή σκέψη.

Χ: Ναι, μμμμμ…

Ερ: Οι άλλες το απάντησαν αμέσως όμως..

Μ: Λοιπόν εμένα αυτό που τώρα μου κάνει πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση …υπάρχει ένα τραγούδι το οποίο με συνδέει με μια πολύ λυπημένη περίοδο της ζωής μου. Το πιστεύεις ότι δεν θυμάμαι ποιο είναι το τραγούδι;

Χ: Πώς γίνεται αυτό;

Μ: Ε, δεν μπορώ να το πιστέψω ότι το ξεπέρασα κιόλας. Πω πω…

Ερ: Μήπως θυμάσαι τι…

Μ: Ναι, είναι το τέτοιο ρε, γαζωτό πως το λένε…

Ερ: Μήπως θυμάσαι ποια είναι η σ….

Μ: Ναι φυσικά είναι. Μου θυμίζει τη Δέσποινα αυτό το τραγούδι και είναι το …πως λέγεται ρε Χρήστο;

Χ: Πού να ξέρω, δεν κατάλαβα τι πράμα….

Μ: Είναι από τέτοιους από Green Day το A time of your life. Λοιπόν αυτό το τραγούδι είναι το τραγούδι το οποίο μου θυμίζει, ε, πάντα τη Δέσποινα και είναι, ε, γιατί ήταν ένα από τα αγαπημένα της τραγούδια τέλος πάντων και είναι το τραγούδι το οποίο μου θυμίζει απίστευτα τη Δέσποινα.

Ερ: Γιατί σου τη θυμίζει;

Μ: Γιατί μου θυμίζει αυτό το τραγούδι τη Δέσποινα…

Ερ: Τραγουδούσε….; Το ακούγατε μαζί;

Μ: Ναι το τραγουδούσε και το άκουγε πάρα πάρα πολύ συχνά, το άκουγε πάρα πολύ συχνά και μου είχε γράψει κι ένα cd κάποτε το οποίο το είχα και μέσα στο αμάξι… και το άκουγα και όποτε ακούω αυτό το τραγούδι με πιάνουν τα ζουμιά κάθε φορά… …επίσης άλλο ένα από τα τραγούδια… δηλαδή είναι πολλά, εγώ έχω πολλά πράγματα στο μυαλό μου …ένα θέλεις, ή…

Ερ: Κάτι για μια χαρούμενη …βέβαια θα ήθελα να σε ρωτήσω αν μπορείς να πεις για τη Δέσποινα, δεν το λέω όμως…

Μ: Ναι. Χαρούμενη;

Ερ: Ναι. Όλο λυπημένες, πώς να το πω όλο άσχημες στιγμές σου θυμίζουν τα τραγούδια; Δεν υπάρχει τραγούδι…

Μ: Δε νομίζω ότι έχω συνδέσει κάποιο τραγούδι….

Χ: Ε, εντάξει εσύ κάθε φορά μου λες ότι το chopsuey όταν το ακούς σου θυμίζει το Jackson ας πούμε

M: Ναι, εντάξει, ναι, ε….

Χ: Ή κάποια άλλα, το…

M: Ναι, δεν ξέρω, αυτό που λέω δεν έχω συνδυάσει τραγούδια με στιγμές. Τραγούδια με εποχές ναι ίσως το chopsuey των system των of a down ας πούμε μου θυμίζουν τα πρώτα φοιτητικά μου χρόνια για παράδειγμα που είναι φανταστικές …πω, πω το dance with the devil επίσης μου θυμίζει… είναι καταπληκτικές αναμνήσεις, άλλα δεν είναι συγκεκριμένες στιγμές, είναι περίοδοι της ζωής μου …επειδή ακούμε πάρα …εγώ επειδή ακούω πάρα πάρα πολύ μουσική με… δεν μπορώ να πω ότι μια συγκεκριμένη στιγμή είναι συνδεδεμένη με ένα τραγούδι

Ερ. Ε, δεν μπορεί να μην υπάρχει μια που να είναι, έτσι …με…

Μ: Θέλει σκέψη..

Ερ: Εσύ Χρήστο;

Χ: Αυτό σκέφτομαι και γω τώρα, να σκεφτώ τη συγκεκριμένη στιγμή..

Ερ: λίγο πιο αυθόρμητα, πιο …χωρίς να το σκεφτείτε ιδιαίτερα…

Χ: Δεν μου ‘ρχεται κάτι συγκεκριμένο..

Μ: Δεν έχω τραγούδι. Δηλαδή έχω τραγούδια τα οποία τα ακούω και μου ξυπνάν συναισθήματα αλλά είναι γενικά δεν είναι κάποια συγκεκριμένη στιγμή

Ερ: Όπως; Για πες ένα...

Μ: Οι συνταγές μαγειρικής για παράδειγμα τις οποίες τις ακούω και δεν μπορώ να μην κλάψω.

Ερ: Σε ποιο συγκεκριμένο σημείο κλαις;

Μ: Από την πρώτη νότα (γέλιο) σ αυτό το κομμάτι, ε είναι το ότι  είναι τα λογία που μου δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα. Δεν είναι ούτε συναισθήματα θλίψης είναι απλά έντονα συναισθήματα είναι ότι μου θυμίζει. Ξέρω πόσο πολύ το αγαπάς εσύ αυτό το τραγούδι, άλλα από τις πρώτες νότες με το που αρχίζει, είναι η φωνή ίσως …ναι

Ερ: Ε μπορείς να τραγουδήσεις λίγο, η όχι..

Μ: Το τραγούδι; ε… λέει …από μικρή της άρεσε(τραγουδάει) μες την κουζίνα μόνη (γέλιο) ε δεν μπορώ δεν γίνεται δεν μπορώ πω .

Ερ: Ε όχι, αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, συνέχισε.

Μ: Τις ώρες να σκοτώνει (τραγουδάει) με τη μαγευτική (γελάει) δεν μπορώ δεν μπορώ και πέφτανε τα δάκρυα(τραγουδάει) θυμόταν στη ζωή της  κι έδινε στο φαΐ της …δεν μπορώ καλέ δεν γίνεται…

Eρ: Φτάνει τόσο, φτάνει τόσο... Εσύ Χρήστο;

Χ: Εγώ δεν έχω τώρα, δεν μπορώ δε μου ‘ρχεται κάτι… συγκεκριμένο

Ερ:  Α, δεν πειράζει ,δεν είναι ανάγκη, δεν είναι απαραίτητο, ναι, άμα δεν σου ‘ρχεται, πάμε παρακάτω..

Χ:  πολύ μουσική πολύ μπλεγμένο μεταξύ τους…

Μ: Αυτό, πολύ μουσική πολύ πράμα…

Χ: Έχω τις περιόδους χωρισμένες ας πούμε στο μυαλό, διάφορες περιόδους που ήτανε διάφορα στάδια της μουσικής, αλλά δεν έχω κάτι πολύ μπαμ..

Ερ: Α, είναι η μουσική σε στάδια έτσι;

Χ: Ναι..

Ερ: Ας πούμε τι; τα μαθητικά, τα φοιτητικά;

Χ: Ναι, δηλαδή άμα θυμηθώ ας πούμε τα πολύ metalας πούμε μου παν κατευθείαν στο Λύκειο, γυμνάσιο που παίζαμε με τους φίλους μου μουσική κι ακούγαμε συνέχεια και γράφαμε και κάναμε, το στούντιο, αυτά. Μετά άμα θυμάμαι να πούμε τα πιο μοντέρνα ροκ και τα καινούρια πράγματα θυμάμαι που δουλεύαμε στο μαγαζί και παίζαμε, μου έρχονται αυτές οι εικόνες που παίζαμε dj που πηγαίναμε στο «μικροί» που πηγαίναμε στο σπίτι και ακούγαμε μουσική, τα MP3. Θυμάμαι κάποιες κασέτες ας πούμε, που είχα θυμάμαι που ήμουνα στο δωμάτιο και άκουγα το κασετοφωνάκι ας πούμε, ε, αλλά έτσι ένα τραγούδι που να χτυπήσει νταν και να πω, α, αυτήν την εικόνα έχω τώρα δεν μου….

Ερ: Ε ναι, μιλάω για μια σημαντική στιγμή, ας πούμε δεν ξέρω …έναν …μπορεί κα ένα γάμο, έναν …μια κηδεία δεν ξέρω …μια επιτυχία, το πτυχίο το. Δεν ξέρω… μια βράβευση, μια ε οτιδήποτε...

Χ: Δεν το έχω συνδέσει…

Μ: Κι εγώ αυτό …αυτό σκέφτομαι και γ… πόσο περίεργο είναι..

Χ:  αυτό μου κάνει εντύπωση…

Ε: η μια φάση συγκεκριμένη όταν ήσουνα ας πούμε φοιτητής, ένα τραγούδι … ένα..

Μ: Το get out and play για παράδειγμα το πώς λέγεται come out and play των Offspring (τραγουδάει) αυτό μου θυμίζει όλες τις χρονιές της κατασκήνωσης για παράδειγμα αλλά χωρίς να είναι ευχάριστα ή δυσάρεστα η οτιδήποτε. Mμου θυμίζει, είναι η κατασκήνωση

X: Εμένα μου θυμίζει τον Παναγιώτη να τα τραγουδάει λάθος, ό,τι να ’ναι.

Μ: (γέλιο)

Χ: Δηλαδή ο τι λογία να ‘ναι μικρά έτσι του δημοτικού ήμασταν κι εμείς και είχε βγει αυτό… και… αλλά δεν είχαμε ιδέα τι έλεγε..

Μ: Εχ επίσης τα Ημισκούμπρια είναι οι.. τα Ημισκούμπρια ναι είναι οι αρχές τα τέλη του γυμνάσιου ξέρω ‘γω είναι και τα Ημισκούμπρια.

Ερ : Ένα τραγούδι συγκεκριμένο;

Μ: Πω πω , από τα Ημισκούμπρια δε μπορώ να σου πω κάποιο συγκεκριμένο. Επίσης έχω κομμάτι αλλά πάλι δε μου θυμίζει κάποια - είναι πάλι περίοδος της ζωής μου το last kiss των pearljam το οποίο είναι ένα κομμάτι το οποίο το άκουγα συνεχόμενα στο ραδιόφωνο, προσπαθούσα απεγνωσμένα να το γράψω χωρίς να μιλάει από πάνω ο εκφωνητής εεε μου φαινόταν απίστευτα όμορφο τραγούδι απίστευτα χαρούμενο κομμάτι μέχρι που κάθισα και άκουσα τα λογία και στα λόγια ο του τραγουδιστής όπου σκοτώνεται η κοπέλα του στα χέρια του ρε παιδί μου και της δίνει το τελευταίο φιλί (γελάει) και ήτανε εεε είχα συγκλονιστεί όταν κατάλαβα τέλος πάντων τα λόγια αλλά πάλι δεν είναι συνδεδεμένο, είναι με περιόδους

Ερ:  Ναι ναι με μια περίοδο, ναι θα μπορούσε κι αυτό να είναι...

Χ: Εγώ θυμάμαι το holiday των scorpionsαυτό μου θυμίζει συγκεκριμένο πράμα ότι πήγαινα στο σπίτι του Κώστα του κολλητού μου του οικογενειακού οπού τα είχε ο μπαμπάς του σε βινύλιο αυτά και το βάζαμε στο πικάπ δυνατά και ακούγαμε    και μου θυμίζει όταν μέναμε μόνοι μας στο σπίτι ας πούμε και ήμασταν πιτσιρικάδες 12 χρονών και τα λέγαμε και ήταν πολύ έτσι… περιμέναμε πως και πως  αυτό. Ένα τραγούδι.

Ερ : Άρα θα μπορούσες να πεις ότι σε συνδέει αυτό με τα παιδικά χρόνια;

Χ: Ναι. Ναι γιατί τώρα δε μπορώ να πω ότι με τρελαίνει το τραγούδι πλέον αλλά το θυμάμαι.. ενώ γενικά δεν τους πολυσυμπαθώ πλέον τους Scorpionsαυτό το θυμάμαι με καλή ανάμνηση γιατί το ακούγαμε στο… στο σπίτι έτσι.

Μ: Αυτό τώρα αυτό που μου ήρθε στο μυαλό είναι ότι εγώ έχω συνδεδεμένα κάποια τραγούδια με κάποια άτομα,            πάλι όμως χωρίς να μου βγάζουν συναισθήματα.

Χρ: Α ναι

Ερ: ναι;

Μ : δηλαδή η Αμάντα είναι η το -χαχ- arabian nights inmescaline ξέρω γω για μένα

Χρ: Τα τέτοια, μπίτια, τα..

Μ: Ναι τα μπίτια ναι και το...

Χ: Πώς λέγεται;

Μ: Τrance.

X: Τrance, ναι.

M: Και το… requiem for a dream, αυτά είναι ξέρω γω οι...

Χ : Ε αυτό δεν

Μ:  Αλλά το requiem for a dream όχι το κλασσικό κομμάτι, το πειραγμένο, το trance. Η Έφη είναι το razzmatazz, η Βάσω είναι όλοι οι rage against the machine.

X: Ναι, ισχύει.

Μ: Δηλαδή είναι συνδεδεμένα με άτομα τέλος πάντων.. ο Χρήστος είναι η περίοδο - ε είναι ο StevenWilson βασικά κι όλα τα κομμάτια και είναι όλη μου η post περίοδος.

Χ: Σιγά ρε Μυρτώ τώρα τελευταία.

Μ: Ναι, είναι όλη μου η post περίοδος ξέρω γω.

Χ : Ναι.

Μ: Της μουσικής.

Χ: Αυτά επειδή τ ακούγαμε μαζί.

Μ: Αλλά είναι ναι αυτό, επειδή αυτήν την περίοδο που διανύω με αυτά τα άτομα είναι εκείνες οι μουσικές που μας χαρακτηρίζουν.

Ερ: Ναι αν τα καταλάβαινα και τα ‘ξερα κιόλας θα ‘ταν ακόμα καλυτέρα, αλλά..

Χ: Ναι .

Μ: Η postείναι αυτά τα συγκροτήματα που τα ακούω εγώ και κανένας άλλος που λες.

Χ: (γελάει)

Ερ :ναι;

Χ: Χωρίς λόγια.

Μ: Συνήθως ορχηστρικά, ναι , κι αν χρησιμοποιούν τη φωνή τη χρησιμοποιούν μόνο σαν όργανο κατά κύριο λόγο, έχουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα, τα οποία συνήθως ξεκινάνε πολύ αργά και μετρά υπάρχει μια κορύφωση τέλος πάντων και συνήθως είναι μεγάλης διάρκειας κομμάτια.

Ερ: μάλιστα...

Χ: Ορχηστρικά και..

Μ: Ορχηστρικά.

Χ: Ατμοσφαιρικά κάπως...

Ερ: Λοιπόν… ένα τραγούδι που σου αρέσει να ακούς η θα σου άρεζε να ακούς όταν ξυπνάς το πρωί;

Μ: ( παύση) – ένα;

Ερ : ένα, ένα το πιο χαρακτηριστικό – μη μου κάτσεις και μου αραδιάσεις τώρα μια ολόκληρη δισκογραφία.

Μ: Με το what a wonderful world. Μ αυτό θα μπορούσα να ξυπνάω.

Ερ: Γιατί;

Μ: Γιατί είναι πρώτον και κυριών πολύ αργό πως το λένε ήρεμο, δε μου αρέσουν τα, να ξυπνάω με δυνατή μουσική καθόλου, γιατί μου βγάζει πολύ όμορφες εικόνες, για μένα γενικά η μουσική είναι εικόνες – και μου αρέσει, γιατί μου αρέσει πάρα πάρα πολύ η φωνή του Άρμστρονγκσ αυτό το κομμάτι, γι’ αυτό.

Ερ: Ας πούμε ότι ξυπνάς τώρα και ακούς αυτό τι εικόνα σου ‘ρχεται εκείνη την ώρα στο μυαλό;

Μ:  ήλιος. Ήλιος ήλιος  ήλιος  ήλιος : Αυτό, ένα φωτεινό, ένα φωτεινό πράσινο – (παύση)- μέρος-χρώματα βασικά, ήλιος.

Ερ: Ίσως επειδή αυτό είναι το βίντεο κλιπ του ας πούμε

Μ: Δεν έχω δει το βιντεοκλιπ  του,

Ερ:  α δεν...

Μ: Γιατί, υπάρχει βίντεο κλιπ;

Ερ: Ε ε εντάξει.

Χ: Ε, θα έχει σίγουρα.

Μ: Όχι, λόγω των, γιατί το ξέρω το κομμάτι και ξέρω γιατί πράμα μιλάει κατάλαβες; Ορίστε; (παρέμβαση από φαδερ: το γκουντ μορνινγκ βιετναμ . Ερ: Καλά εσένα δε σε ρώτησα) Το ξέρω το κομμάτι και ξέρω τα γνωρίζω τα λόγια του και ξε- είναι η προδιάθεση του ότι ξέρεις του τι θα ακούσεις οπότε ξέρεις από τις πρώτες νότες ότι θα ….είναι αυτό το πράγμα

Ερ : Μάλιστα, εσύ Χρήστο;

Χ:  Εγώ …το πρώτο που μου έρχεται έτσι είναι… ψιλοάκυρο, είναι το small victory των faithnomore. Χεχ δηλαδή μου κάνει λίγο πολύ αισιόδοξο, για κάποιο λόγο, πολύ χαρούμενο

Μ: Ε;

Χ: Εγώ πάλι θέλω λίγο πιοοοο δυνατά λίγο πιο έντονα το πρωί, όχι πολύ νταπα ντουπα  αλλά άμα ξυπνήσω και βάλω κάτι χαλαρό που λες το what a wonderful world, θα ...

Ερ: Θα ξανακοιμηθείς;

Χ : Θα ξανακοιμηθώ, δεν υπάρχει περίπτωση.

Ερ: Είναι πολύ. Είναι αλήθεια!

Χ: Αλλά θέλω κάτι έτσι αλλά ευχάριστο  να μην είναι- αυτό το ευχάριστο για μεν βεβαία δεν είναι και τόσοι ευχάριστο για όλους ίσως, αλλά αυτό μου θυμίζει έτσι επειδή έχει ένα αισιόδοξο μοτίβο ας πούμε σαν μου- σαν μελωδία κάτι έτσι μια έναν περίπατο χαρούμενο στο δάσος δεν ξέρω κάτι τέτοιο μια τέτοια εικόνα μου κάνει.

Μ: Ναι εντάξει …ναι..

Ερ: Πολύ ενδιαφέρον!

Χ:  (στη Μυρτώ) Γιατί; Δε σου φαίνεται.

Μ: Όχι δεν ξέρω δε εγώ σου λέω εγώ θέλω τα πολύ.

Χ : Απ’ τα λίγα τραγούδια που μου κάνουν ένα κάτι αισιόδοξο γιατί γενικότερα δεν..

Μ: Πχ. από faith no more το μόνο που θα διάλεγα για να ξυπνήσω εγώ θα ήταν το easy που είναι, είναι, βρίσκεται κι αυτό μέσα στη λίστα μου, το πρωί όταν ξυπνάω τέτοια τραγούδια βάζω στ’ ακουστικά μου.

Χ : Ναι κάτι πιο …ναι.. θες άλλο…

Μ: Ναι θέλω ήρεμο, να με βάλει ήρεμα μέσα στην ημέρα, δε θέλω να με βάλει με τη μια δηλαδή προτιμώ να μην έχει τύμπανα το κομμάτι προτιμώ να μην έχει κιθάρες το κομμάτι.

Χ: Και τι να έχει; Μόνο φωνή;

Μ: Με πλήκτρα μ αρέσουνε, φωνή μ αρέσει.

Χ: Θες κάτι απαλό τέλος πάντων.

Μ: Ναι, έτσι μέχρι  να ξεκινήσει.

Χ: Ναι ναι ναι, μ αυτό που δεν βγαίνεις από το σπίτι με τίποτα μετρά ας πούμε άμα το βάλεις.

Μ: Κι όμως ρε συ, εγώ όταν ξεκινάω και βγαίνω στις σκάλες και πατάω το πλέι με το που βγω από δω πέρα με φτιάχνουν τη διάθεση αυτά τα κομμάτια.

Χ: Εντάξει ναι, άλλο..

Ερ : Ποια...

Μ: Άσε που / αυτού του είδους τα κομμάτια που λέω τώρα / είναι, νιώθω σα να ξεκινάω και να παίζω στην ταινία, που ξεκινάει η ταινία ρε παιδί μου και πατάς το πλέι και ξεκινάει η μουσική και είναι η δικιά σου η ταινία. Προχωράς, ξέρω γω, και ουσιαστικά ζεις στην εισαγωγή του δικού σου φιλμ εκείνη την ώρα με τη μουσική.

Χ : Πιο κοριτσίστικη προσέγγιση.

Ερ: Ωραία!

Μ: Ναι αυτό το πράμα, έτσι μ αρέσει να ξεκινάω.

Ερ: Υπάρχει κανένα τραγούδι που να θελιές να τραγουδήσεις; Αυτό τώρα μου ήρθε έτσι ξαφνικά!

Μ: Τι εννοείς;

Ερ: Να ‘χεις τραγουδήσει.

Μ: Να είχα τραγουδήσει εγώ; Πάρα πολλά …πάρα πολλά, αλλά …δεν..

Ερ : Ένα;

Μ: ( παύση) …που να έχω εγώ..(ξεφυσάει).

Ερ: Ή εσύ Χρήστο που να έχεις γράψει αν δεν τραγουδάς, δεν ξέρω μπορεί να ‘σαι κι εσύ καλλίφωνος.

Χ: Α…. πάρα πολύ (γελάει).

Μ: Ένα τραγούδι που έχω προσπαθήσει πολλές φορές με τον Χρήστο να το τραγουδήσω αλλά δε μου βγαίνει.

Χ: Ποιο;

Μ: Αλλά θα ήθελα πολύ, ξέρω γω, είναι το Αυτή που περνάει, του Δεληβοριά.

Χ: Α!

Μ: Το τραγούδι (τραγουδάει).

Χ: Αυτό,  ωραία το λες όμως!

Μ: Ε, ναι,  τέλος πάντων. Αυτό το τραγούδι πχ θα μπορούσα να.. ναι ναι μου αρέσει πάρα πάρα πολύ επίσης με πιάνουν ψιλοκλάματα, δεν ξέρω γιατί, γενικά με πιάνουν  τα κλάματα. Ε … δεν ξέρω γιατί, μου αρέσουν πάρα π -αααα ναι γιατί μου αρέσουνε αυτό κι άλλο ένα τραγούδι πλάκα-πλάκα νομίζω, γι αυτό, ε οι στίχοι της, οι στίχοι του Δεληβοριά, τέλος πάντων, όπως και το άλλο κομμάτι το οποίο το άλλο κομμάτι είναι το Καλό ταξίδι από τα από τους Κατσιμίχες,  Καλό ταξίδι λέγεται; (τραγουδάει) αυτό. Καλό ταξίδι δε λέγεται;

Ερ: Πιθανότατα ναι!

Μ: Αυτά τα δυο κομμάτια μου αρέσουν υπερβολικά οι στίχοι και μου αρέσαν πάρα πάρα πολύ, εεε το πως έβγαζαν και οι δυο τον θαυμασμό τους για τη γυναίκα μέσα απ’ τους στίχους. Δηλαδή ο ένας ήταν εόμορφη σαν ψέμα, ξέρω γω ,όταν μπήκε στην ντίσκο σαν άγριο παγώνι, και ο άλλος, ε πως το λένε, αχ πως λέγεται, (σκέφτεται) ομορφαίνεις βάδισμα μου την Αθήνα, ξέρω γω που λέει...

Χ: Αυτό του Δεληβοριά είναι;

Μ: Ναι (τραγουδάνε) αυτό μου άρεσε μου αρέσουν πάρα πολύ αυτά τα δυο τραγούδια γι’ αυτό το λόγο. Γι΄ αυτόν. ο θαυμασμός στη γυναίκα μέσα από πολύ ωραία δοσμένους στίχους

Ερ:  Μυρτώ, αφιέρωσε μου ένα τραγούδι

Μ: Αχ δύσκολα μου βάζεις!

Ερ: Αυτές είναι ερωτήσεις που μου έρχονται τώρα, δεν τις. Δεν υπάρχουν μέσα

Μ:  να σου αφιερώσω ένα τραγούδι… το  μόνο τραγούδι, αυτό το τραγούδι που με συνδέει με σένα και μου φαίνεται πολύ περίεργο είναι οι συνταγές μαγειρικής μαμά...

Ερ: Μάλιστα. Επειδή εγώ είμαι της κουζίνας ας πούμε εεχχεχε...

Μ: Όχι. Επειδή είναι ένα κομμάτι το οποίο μου το ‘μαθες εσύ, κι επειδή κάθε φορά που το ακούω εσύ μου έρχεσαι στο μυαλό...

Ερ: Οκ,  και η τελευταία ερώτηση είναι ποιο τραγούδι εκφράζει τη σημερινή κατάσταση στη ζωή σου; Χωρίς πολλή σκέψη

Μ: (σκέφτεται) ..χωρίς πολλή σκέψη… τη σημερινή κατάσταση...

Ερ: Τώρα έτσι όπως είναι, συναισθηματική , ε δεν ξέρω, κοινωνική, ακόμα και οικονομική, οτιδήποτε θέλεις

Μ: Ε,  θέλεις και το γιατί;

Ερ: Πιθανόν

Μ: Δεν το ξέρεις το τραγούδι

Ερ: Πες το παιδί μου κανένα από αυτά που είπες δεν ξέρω...

Μμ, είναι το this cat is a landmine των 65 days of static γιατί ε,  είναι ένα κομμάτι το οποίο έχει πάρα πολλές ηρεμίες και πάρα πολλά ξεσκάσματα και είναι έτσι /έτσι είναι η ζωή μου αυτήν την περίοδο. Περνάει από πολύ χαλαρές περιόδους σε περιόδους πολύ μεγάλης έντασης σε περιόδους πολύ μεγάλης χα.. ε αυτό ...

Ερ: Κι έτσι είναι και το τραγούδι;

Μ: Κι έτσι είναι και το τραγούδι και περιέχει και μια γάτα (γελάει)

Ερ : Εσύ Χρήστο;

Χ: Εγώ…(παύση) πωπω πολύ δύσκολο!

Ερ: Όχι καθόλου γιατί αν είχες πραγματικά κάτι συγκλονιστικό θα σου έρχονταν κατευθείαν

Χ: Αυτό είναι. Ναι γιατί όταν δεν είμαι πολύ ε ήρεμος δεν ακούω μουσική πολύ δεν έχω όρεξη να ακούσω μουσική ιδιαίτερα...

Ερ: Αχα

Χ: Για έναν περίεργο λόγο

Ερ : Και θες να πεις ότι τώρα δεν είσαι πολύ ήρεμος;

Χ: Ναι όταν έχω δηλαδή πράγματα στο μυαλό μου πολλά και θέλω να κάνω και είμαι λίγο ανήσυχος δεν απολαμβάνω πολύ τη μουσική. Βάζω κάτι να παίζει απλά για να έχει φασαρία στο σπίτι, ας πούμε, δεν ακούω...

Ερ : Άρα δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι  που να...

Χ: Δεν έχω συνδέσει τώρα την περίοδο ας πούμε με κάτι...

Ερ: Α ναι,  ωραία, ενδιαφέρον!

Μ: Όχι με τον Wilson;

Χ: Ακούμε πολύ – ναι, αλλά αυτό ναι /τελευταία…

Μ: (ξεκαρδίζεται) με τα άπαντα του Wilson

Χ: Αυτό όμως είναι απ’ τους αγαπημένους μου, ούτως η άλλως, τον ακούω συχνά δεν μπορώ να το συνδικάσω με το τώρα...

Ερ : Μ, ναι...

Χ: Το ακούω επειδή τώρα απλά μ έπιασε πάλι και τον ακούω όπως άκουγα άλλα πράγματα ας πούμε. Αλλά…

Ερ: Χωρίς γιατί και διότι

Χ : Όχι. Κατά καιρούς χρόνια τον ακούω αλλά πότε το βαριέμαι το αφήνω λίγο και το ξαναπιάνω, εντάξει...

Ερ : Ωραία, αφιέρωσε τώρα εσύ ένα τραγούδι στη Μυρτώ

Χ: Ε..(σκέφτεται) Shine on you crazy diamond (παύση)

Μ: Μμ, γλυκό...

Χ: Γιατί;

Ερ: Γιατί; Δεν το ξέρω, γι’ αυτό ρωτάω...

Χ: Γιατί είναι για μένα απ’ τα καλύτερα τραγούδια που έχουν γραφτεί, προσωπικά, και αφιερώνω το καλύτερο που υπάρχει στη Μυρτώ. Κι επίσης ξέρω ότι της αρέσει πολύ και έχει πολύ… .ωραία… ατμόσφαιρα!

Ερ: Θα μπορούσαμε να το ακούσουμε;

Χ: Ναι βέβαια!

Μ: Από βινύλιο;

Ερ : Απ’ ότι να ναι από ένα κομματάκι γιατί όλα αυτά είναι άγνωστα σε μένα και φαντάζομαι...

Μ: Ε, δεν μπορεί να μη δεν ξέρεις το Shine on you crazy diamond (τραγουδάει).

Ερ: Για για να το ακούσω; Των τίνων είναι;

M: Floyd .

(παίζειβινύλιο)

Ερ: Ωραία, οκ. Αυτό ήτανε!