Όλγα, Κλαίρη

Όλγα

Το πρώτο  τραγούδι που σούρχεται στο μυαλό.

Το « άστα τα μαλλάκια σου» που έλεγα όταν ήμουν μικρή. Ήμουν στο δημοτικό . ¨ήταν της μόδας αυτό το τραγούδι . εγώ τραγουδούσα πολύ γιατί τραγουδούσε η μαμά μου πολύ στο σπίτι  κ η για για μου τραγουδούσε . Ημουν  μικρή και μπαίναμε στο λεωφορείο για να κατέβουμε  στην αγορά  και αμέσως με το που ξεκινούσε άρχιζα να τραγουδάω αυτό το τραγούδι . και ο κόσμος έλεγε στη μαμά μου ; « τι χαριτωμένο που  είναι …» . Η μαμά μου το τραγουδούσε πολύ  αυτό και  το « ΩΩ ζαχαροπλάστη ωω , είχες μπαμπά , ωω κι έκανε μάτια τόσο γλυκά …».

Είναι η διάθεση της στιγμής . Αν με έβρισκες , αν μου έπαιρνες συνέντευξη κάποια άλλη στιγμή , πιο σοφιστικέ , που θα είχα διακόψει κάποιο διάβασμα  μπορεί να έλεγα κάποιο άλλο τραγούδι . Θεωρώ ότι είμαστε πολλές στιγμές μαζί , είναι κάποια ανάμνηση , κάτι που θυμόμαστε , κάτι που ακούσαμε πρόσφατα , ένα γλεντάκι . Όλα τα έχουμε μέσα μας .

Πάμε να σεργιανίσουμε λίγο στην παιδική ηλικία  κ μετά συνεχίζουμε .

Το τραγούδι λοιπόν το είχατε στο σπίτι . Τραγουδούσαν εύκολα ? όπως λέμε όχι μόνο στο μπάνιο , αλλά μέσα στο σπίτι ?

Ναι , ναι βέβαια . θυμάμαι τη γιαγιά μου που έλεγε ένα υπέροχο τραγούδι , αυτό βέβαια είναι μικρασιάτικο , παρόλο που η γιαγιά μου ήταν από τη σκόπελο , αλλά δεν ξέρω πως ακριβώς . την « Μπουρνοβαλιά ‘ . Όχι του Ξαρχάκου , ένα μικρασιάτικο « Μια μυστικιά ελπίδα που έχω μέσα στη  καρδιά , ταίρι μου να σε κάνω κ να ζήσουμε τα δυο γλυκα , Μπουρνοβαλιά» ( ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ, 1918, ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ) .

Η μαμά μου τραγουδούσε τραγούδια της εποχής . Κ ελληνικά και ξένα . θυμάμαι είχαμε πολλούς φίλους στην  Αμερική – ο παππούς μου ήταν εννιά αδέλφια και η γιαγιά μου επτά αδέλφια- κ τα περισσότερα από αυτά είχαν πάει στην Αμερική  . ο γνωστός ελληνισμός . ερχόντουσαν κατά καιρούς διάφοροι και τους φιλοξενούσαμε στο σπίτι μας κ μας φέρναν κ κάτι δισκάκια . θυμάμαι τότε ήταν της μόδας με τον Μπελαφόντα . τα έπαινε τότε , ήταν σύγχρονη . ο μπαμπά μου , του άρεζαν τα ρεμπέτικα , αλλά ήταν παράφωνος και δεν τραγουδούσε .

Επαιζαν όργανα μουσικής ;

Όχι , όχι αλλά  η γιαγιά μου μου έλεγε ότι ο παππούς μου ο Στέφανος  έπαιζε στα νιάτα του μαντολίνο.  Εγώ δεν τον θυμάμαι , δεν τον είδα ποτέ.  Αυτός  ήταν βλάχος .

Η μαμά μου επειδή έπαιζε κλασσικό πιάνο , άκουγε πολύ κλασσική μουσική . ότι ερεθίσματα είχα εγώ από κλασσική μουσική , την οποία εγώ λατρεύω , είναι επειδή είχαμε στο σπίτι δίσκους κλασσικούς . Μπετόβεν , Κάλλας .

Η μαμά μας τραγουδούσε πολλά παιδικά τραγούδια . Έπαιζε επίσης στο πιάνο  παιδικά τραγούδια . είχε ένα βιβλίο με παιδικά , έπαιζε και τραγουδούσε κι εμεις από δίπλα τραγουδούσαμε . « η κοπέλλα η μαριγώ , μια σωστή δουλειά  δεν κάνει .. Παλι έσπασε το πιάτο … ’ Η ιστορία ήταν η Μαριγώ ήταν ενα φτωχό κοριτσάκι από χωριό  και πήγε υπηρέτρια σε ένα σπίτι  στην πόλη , αλλά το καυμένο ήταν όλο αφηρημένο  γιατί σκεφτόταν το χωριό της  κ όλο έσπαζε τα πιάτα .

Με αφορμή αυτό με βάζεις κ θυμάμαι κι εγώ πράγματα… το τραγούδι συνόδευε όλη μου τη ζωή , όλες τις ηλικίες , όλες τις φάσεις  που πέρασα  και που ανακάλυψα κι εγώ . το ρεμπέτικο δεν το ακούγαμε στο σπίτι , το ανακάλυψα μόνη μου . Και το δημοτικό το ανακάλυψα μόνη μου , τότε φοιτήτρια . είχαμε τελειώσει το πανεπιστήμιο και εμεις έπρεπε να πάρουμε την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος  κ να δώσουμε εξετάσεις στον άρειο πάγο . θυμάμαι τότε που διάβαζα  και από την τηλεόραση και είχα και ένα μαγνητόφωνο της κακιάς ώρας  και ηχογραφούσα δημοτικά τραγούδια  , που τότε τα ανακάλυπτα εγώ . είχα τρελαθεί από τον πλούτο . και βέβαια μετά , όταν γεννήθηκε ο Αγγελής  είχα τα παιδικά δημοτικά παραδοσιακά τραγούδια ,Δόμνα Σαμίου ,  Μαρίζα κώχ . πάρα πολύ ωραία . ενας τεράστιος μουσικός πλούτος , αυτόν τον κόσμο που λατρεύω ακόμα και σήμερα.

Πέρασες λοιπόν αυτά τα καινούρια σου ακούσματα στο γιό σου ….

Παρεπιπόντως έχει βγάλει ένα υπέροχο καινούριο βιβλίο  ο Παντελής ο Μπουκάλας   σπουδαίος μελετητής , για το δημοτικό το τραγούδι . « Όταν το ρήμα γίνεται όνομα» . Δηλ το ρήμα αγαπώ  υπήρχε μέσα στο δημοτικό τραγούδι η Αγαπώ  κ ο αγαπός  κ υπάρχει μέσα στο «Τρεχαντηράκι» που λέμε με τη Θεανώ . Στο δημ . τραγούδι είναι η τεράστια ομορφια και η φαντασία , υπάρχει μια τεράστια λεξηπλασία . οι δημοτικοί ποιητές  είναι λεξηπλάστες . μ αρέσει να το κάνω κι εγώ . Γεννώ λέξεις , με εκφράζει κάτι . κάτι ιδιαίτερο και από καθημερινό  κ κάτι απλό , μέχρι τον έρωτα . θυμάμαι  κάποτε όταν ήμουν φουλ ερωτευμένη έλεγα : « δώστε μου λέξεις, θέλω λέξεις» .

Αυτό που με συναρπάζει, που το νιώθω και το ζω , το λένε βέβαια οι μελετητές – δεν είναι καμιά σοφία , είναι ότι είναι τρια σε ένα . το ένα είναι η υπέροχη ποίηση , υπέροχη μουσική και ο χορός . είναι ποίηση το δημοτικό τραγούδι . αυτό μας το άφησε παρακαταθήκη ο Πολίτης που ασχολήθηκε  , αλλά και ο Παντελής ο Μπουκάλας . Οι λέξεις , τα θέματα , τα συναισθήματα  όλα είναι ποίηση .

Ειχα τελειώσει το Πανεπιστήμιο και μετά άρχισα να ψάχνω το δημοτικό τραγούδι .

Υπάρχει είδος μουσικής που δεν σου αρέσει καθόλου ;

Δωδεκάφθογγη  στην κλασσική μουσική , ηλεκτρονική μουσική , τζαζ αυτοσχεδιαστική , τα σκυλοτράγουδα .

Στις τελευταίες τάξεις  του γυμνασίου – ήμουνα πολύ μοντέρνο κορίτσι – πήγαινα σε πάρτυ . Τότε έφαγα την ξένη μουσική με το κουτάλι . Ήταν της μόδας  τα ιταλικά , τα γαλλικά τραγούδια , και τα αμερικάνικα , τα εγγλέζικα . τα έζησα πάρα πολύ . μετά με την είσοδο μου στο πανεπιστήμιο ήρθα σε επαφή με το παράνομο επαναστατικό τραγούδι – θεοδωράκης – Μαρκόπουλος . σαν τρελοί ακούγαμε , ανταλλάσσαμε κασέτες μεταξύ μας . όποιος έφερνε έναν δίσκο από το εξωτερικό , παράνομα  το ηχογραφούσαμε . «Τα μικροαστικά»του Κηλαιδόνη , ήταν παράνομα και κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι . Είχα ενταχθεί σε παράνομη οργάνωση  , ακούσαμε τότε πάρα πολύ ξένο επαναστατικό τραγούδι , ισπανικό από τον εμφύλιο , από την δικτατορία στην Πορτογαλία , απ όλη την Ευρώπη . Όταν ήρθε  η μεταπολίτευση και μπορούσαμε πια ελεύθερα να τα τραγουδάμε – τα πρώτα χρόνια  γινόταν τρελές διαδηλώσεις – όχι όπως τώρα – όλοι ήμασταν εξω στους δρόμους . όταν τελείωνε η διαδήλωση μου δίναν πάντα την ντουτούκα , κ έκλεινα πάντα με τη διεθνή .  ¨όλα αυτά καμμία σχέση με την οικογένεια ….

Σε κάθε φάση της  ζωής μου είχα και το soundtrack .

Στην  τωρινή φάση της ζωής σου ;

Όλα αυτά τα αγαπάω . Κάθε στιγμή με κάποιο είδος .Ξέχασα να σου πω για τα   ρετρό . Από τη μαμά μου που τραγουδούσε πάρα πολύ  και τις παρέες τους.  Από εκεί έμαθα όλα τα τραγούδια του Ατικ , της Βέμπο  και όλο αυτό το έχω μέσα μου . Το ρεμπέτικο το άκουσα από το ραδιόφωνο , το έμαθα από τον Θεοδωράκη  και μόνη και με παρέες . Τώρα είμαι  σε όλα αυτά που συνοδεύουν τις στιγμές  μου. Άρχισα να παίζω ακορντεόν και έτσι ανακάλυψα τη χαρά να μεταφέρω όλο αυτό , όσο γίνεται γιατί είμαι ερασιτέχνης , στους άλλους και να χαίρονται  οι άλλοι και να με ανεβάζει και μένα .

Το ακορντεον  έχει πολλές προσωπικότητες . Μπορεί να παίξεις  νοσταλγικά , να παίξεις καλαματιανούς  που είναι ζωντανά , να παίξεις χιουμοριστικά , μπορείς να παίξεις τα πάντα . βαλς , ταγκό , τα πάντα , είναι ένα όργανο ορχήστρα . μπορεί να στέκεται και μόνο του . είχα γεννήσει το γιο μου , στα 40 μου . εμείς στο σπίτι είχαμε πιάνο και η μαμά μου προσπάθησε  να με βάλει , αλλά εγώ τεμπέλιαζα με το πιάνο , αλλά πάντα καθόμουν  στο πιάνο και με το ένα χέρι- το δεξί - έβγαζα τις μελωδίες από όποιο τραγούδι μου άρεζε. Δεν θέλησα τότε να κάνω μαθήματα . με το ακορντεόν φαίνεται ότι ωρίμασα .

Σου έρχεται συχνά το πρωί να θέλεις να τραγουδήσεις ;

Και στον ύπνο μου τραγουδάω . Όταν ήμουν μικρή , στο δημοτικό και μου έβαζε η μαμά μου παιδικά τραγούδια , με είχανε πάει  στον Έσπερο να δούμε μια ταινία για την παιδική χορωδία της Βιέννης , όπου τα παιδιά ζούσαν και πήγαιναν σχολείο  σε οικοτροφείο όπου λειτουργούσε η χορωδία . τόσο μ άρεσε αυτή η ταινία γιατί δεν έλεγαν μόνο τραγούδια αλλά έδειχναν και τη ζωή τους . για πολλά χρόνια στη φαντασία μου ήταν ότι ημουν ένα από αυτά τα παιδάκια . πήγαινα στο κρεβάτι και ξάπλωνα και τραγουδούσα μόνη μου , χωρίς λόγια και φαντασιονόμουν ότι ημουν ένα από τα παιδάκια της χορωδίας .

Με χαρούμενες στιγμές και όταν είμαι ήρεμη , ξεκούραστη, χωρίς έννοιες . επίσης όταν μιλώ με φίλους μου έρχονται στίχοι  σχετικοί με τη συζήτηση . και πολλές φορές μιλάω και απαντάω με στίχους . Θα ήθελα να μπορούσα για το κάθε τι να απαντάω με τραγούδι .

Δεν  έχω γράψει ποτέ στίχους , ούτε έχω συνθέσει μουσική .  για τρία χρόνια έκανα κρουστά και έμαθα πάρα πολλά για το τι σημαίνει ρυθμός . μια πολύ ωραία ανακάλυψη και τώρα που πηγαίνω για χορό καταλαβαίνω  , ακολουθώ τα βήματα μέσα από αυτά που έμαθα για τα κρουστά .  καταλαβαίνω ότι αυτό το βήμα είναι ολόκληρο , το άλλο είναι ένα όγδοο , το άλλο είναι μισό . Την ώρα που χορεύεις είναι σαν να παίζεις μουσική με το σώμα σου . όταν χορεύω είναι σα να παίζω με το σώμα μου ρυθμικό όργανο.  Και αυτό μπίνει μέσα μου και με γεμίζει , με πλημμυρίζει .

Τραγούδι για σένα ;

Πολλά . Το ένα είναι ρυθμός . Ρυθμός είναι η ένωση του έξω με τον μέσα κόσμο . Έξω μας υπάρχει ρυθμός . Στο κύμα , στη βροχή , στο θρόισμα . Μέσα μας είναι η καρδιά , η ανάσα … όταν το μέσα μας ενώνεται με το έξω  μας γινόμαστε κι εμεις ένα μέρος της φύσης , ένα κομμάτι του κόσμου .Ειναι μια υπερβαση . ενώνεσαι με τον έξω κόσμο .

Το άλλο είναι η μελωδία  που αγγίζει το συναίσθημα .

Ο στίχος . άλλο πράγμα . πάει στη διανόηση αλλά και στο συναίσθημα.

Στα επαναστατικά τραγούδια είχε σημασία ο στίχος . Άλλες φορές αισθάνομαι κυρίαρχο τον στίχο  και άλλοτε τη ν μουσική .

Δεν θα μπορούσα να ζήσω  χωρίς τραγούδι γιατί μου προσφέρει μεγάλη ποικιλία συναισθημάτων . μου πλουτίζει τη ζωή μου, τον εσωτερικό μου κόσμο  . Η ζωή μου θα ήταν πάρα πολύ φτωχή αν δεν υπήρχε το τραγούδι .

Σημερινή κατάσταση της ζωής σου ;

Το «βαλς του γάμου» , της Καραΐνδρου  

Οι Τσιφτενς , Κέλτες

Πάρα πολλά της βενετσάνου , της αρλέτας

Από την όπερα  « Ορφέας και Ευριδίκη «

Άρια της Σολβευ

Σε έναν έρωτα ;

«Μα ο έρωτας σου φωτίζει τα μάτια σου» , του Τσιτσάνη  Πάντα θα μου θυμίζει  μια συγκεκριμένη φάση, έναν άνθρωπο .

Το τραγούδι λοιπόν μπορεί να αποτελέσει μια γέφυρα , να προβάλει σαν οθόνη  μπροστά μας  όλη μας τη ζωή . Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να κάνεις το δικό σου μουσικό βιογραφικό . Βιογραφικό με μουσική ραχοκοκαλιά .

Από πάρα πολύ μικρή η μουσική με συνοδεύει .

Αφιέρωση στη Δώρα ;

 «Τα ήσυχα βράδια», Της Αρλέτας

Μετάνιωσα που δεν ασχολήθηκα περισσότερο με τη μουσική , το ακορντεόν  και δεν μπορώ να εκφράσω αυτό που έχω μέσα μου . γιατί αυτό θέλει δουλειά . θα ήθελα να παίζω καλύτερα .

Τραγουδάς για σένα , για την παρέα ;

Και για τα δυο .  μ αρέσει επίσης πάρα πολύ να κάνω δεύτερες φωνές . Το σεκόντο . γιατί είναι και πιο δύσκολο . θέλει  περισσότερη δουλειά αλλά μ  αρέσει το αποτέλεσμα .

Νο3

Τι χρώμα έχει ένα αγαπημένο σου ;

Μωβ ανοικτό  ( Γλάρος της Καραινδρου )  Ηρεμία , φως ,

Γεύση ; Φράουλα , δροσερή

Αρωμα ;  γαρδένια

Με ποιους ρυθμούς έχεις διάθεση για χορό ;

Με ποιους ρυθμούς έχεις διάθεση για χορό ;

Με πολλούς. Καρσιλαμάς, απντάλικο , ικαριώτικο , βαλς , ταγκο